تبليغاتX
گمشده در تاریکی
بايد امشب بروم ...
 

 كفشهايم كو ؟                                                  

بايد از شب بروم

 چه كسي بود صدا زد : سهراب ؟

 آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ

 .

 .

 .

 صبح خواهد شد

 و به اين كاسه آب

 آسمان هجرت خواهد كرد

 بايد امشب بروم

 .

 .

 .

    بايد امشب بروم

    بايد امشب چمداني را

    كه اندازه پيراهن تنهايي من   

    جا دارد، بردارم   

    و به سمتي بروم

    كه درختان حماسي پيداست،

    روبه آن وسعت بي واژه

    كه همواره مرا مي خواند    

    يك نفر باز صدا زد : سهراب !

    كفش هايم كو ؟

 

 

پي نوشت: نمي دونم چرا امروز ذهنم اصرار داشت اين قسمت شعر رو هي تكرار كنه‌! هي تكرار كنه :

چه كسي بود صدا زد : سهراب ؟

بايد امشب بروم

كفش هايم كو ؟

 

2 نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386   توسط مخلوق  | 

 

  RSS