این عکس و تصور من
خوش به حالش!
بهش حسودیم می شه.
نمی دونم چرا یه جورایی مطمئنم که از طولانی بودن راه شکایت نمی کنه. گله نمیکنه که آخه من به این کوچیکی، با این پاهای ناتوانم این راه رو چطوری برم. از رفتن نمی ترسه.
شاید یه چیز براش مهمه.اونم اینه که قدمهاش رو محکم و درست برداره و مواظب باشه که از مسیر منحرف نشه.
راهی که در پیش داره طولانیه ولی از طی کردنش لذت می بره هر چند خسته باشه.
خوش به حالش!
2
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 توسط مخلوق
|
پست الکترونيک
نوشته هاي پيشين
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
كلام الله
بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مىآمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.
نشسته به دل اين روح خسته
امام صادق عليه السلام فرمودند : هيچ بنده اي به دام وسوسه شيطان گرفتار نشود مگر انكه از ذكر خداي تعالي دور گشته و فرمان و نهي اش را خوار و ناچيز شمرده و آگاهي خدا نسبت به سِر و خفاي خود را فراموش كرده باشد .
جملات زيبايي كه دوستشون دارم
اگر تنها تر از آن تك درختي كه مانده در كوير خشك و بي آب اگر از وحشت تنهايي و درد نمي آيد به چشم خسته ات خواب اگر در اين دنيا تو را حتي به يك سر سايبان نيست به هر خاري مبند اميد؛
زيرا خدايي جز خداي مهربان نيست
پيوندها
عطش شكن
لاشريكستان
چلو كتاب
پيچك سر به هوا
كاغذ بي خط
دغدغه هايم
هاجر خانم
قمار عشق
ماه ناتمام